خوشترک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوشترک . [ خوَش ْ / خُش ْ ت َ رَ ] (ص تفضیلی، ق مرکب ) کمی خوش آیندتر. قدری نیکوتر. (ناظم الاطباء).کمی بهتر. ◄ نرم تر. آرام تر : ما که با داغ نام سلطانیم ختلی آن به که خوشترک رانیم . نظامی . فرس خوشترک ران که صحرا خوش است . نظامی . ◄ بسیار خوشتر. (غیاث اللغات ) (آنندراج ).