خوشان

خوشان . [ خ َ ] (ع اِ) گیاهی است مانند سرمق الا انه الطف ورقاً و فیه حموضة و یؤکل . (منتهی الارب ). (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خوشان . [ خوَ / خ ُ ] (ق ) در حال خوشی . (یادداشت مؤلف ) : بسی نیز بودی که دامن کشان بسروقت من آمدندی خوشان . (دستورنامه ٔ نزاری چ روسیه ص ٧٢).