خوشابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوشابی . [ خوَ / خ ُ ] (حامص ) آبداری . سفیدی . پاکی . صافی . ♦ خوشابی دندان ؛ آبداری و پاکی و تمیزی دندان .
خوشابی . [ خوَ / خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بم پشت شهرستان سراوان، واقع در جنوب سراوان و نزدیک مرز پاکستان . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).