خوش پوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش پوز. [ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) جانوری که پوزه ٔ زیبا دارد. خوش پوزه . با پوزه ٔ خوب . با پوزه ٔ نیکو. نیکوپوزه : از پی صید آهوی خوشپوز چشمها پر ز سرمه کرده چو یوز. سنائی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی