خوش نگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش نگاه . [ خوَش ْ / خُش ْ ن ِ ] (ص مرکب ) چشمی که نگاه زیبا دارد. چشمی که نگاهی سحرآمیز دارد : آن می که مست ازویم نی جام دیده نی جم مانند شمع سرخوش زان چشم خوش نگاهم . کلیم (ازآنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش نگاه . [ خوَش ْ / خُش ْ ن ِ ] (ص مرکب ) چشمی که نگاه زیبا دارد. چشمی که نگاهی سحرآمیز دارد : آن می که مست ازویم نی جام دیده نی جم مانند شمع سرخوش زان چشم خوش نگاهم . کلیم (ازآنندراج ).