خوش نما
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش نما. [ خوَش ْ / خُش ْ ن ُ / ن ِ / ن َ ] (ص مرکب ) خوش منظر. منظری . دیداری . اَنِق . حَسَن ُالْمَنظَر. نیکومنظر. نیکونما. خوبرو. (یادداشت مؤلف ). مقابل بدنما. ♦ خوشنما نبودن ؛ در انظار خوب نبودن . مخالف آداب نیک و اخلاق حسنه بودن . خوشایند نبودن .