خوش نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نِ) (ص فا.)<BR>۱- آن که در هر جا خوشش آید بنشیند و اقامت گزیند.<BR>۲- در اصطلاح کشاورزی آن عده از اهالی ده که نه مالک به حساب آیند و نه زارع.<BR>۳- به مستأجر نیز اصطلاحاً خوش نشین میگویند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نِ) (ص فا.)<BR>۱- آن که در هر جا خوشش آید بنشیند و اقامت گزیند.<BR>۲- در اصطلاح کشاورزی آن عده از اهالی ده که نه مالک به حساب آیند و نه زارع.<BR>۳- به مستأجر نیز اصطلاحاً خوش نشین میگویند.<br>