خوش نسیم

خوش نسیم . [ خوَش ْ / خُش ْ ن َ ] (ص مرکب ) خوش باد. خوش رایحه . با نسیم فرح بخش . با رایحه ٔ نیکو : اگرچه مشک اذفر خوش نسیم است دم جان بخش چون بویت ندارد. خواجه عبداﷲ انصاری . ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز کز سر صدق می کند شب همه شب دعای تو. حافظ. شیراز و آب رکنی و این باد خوش نسیم عیبش مکن که خال رخ هفت کشور است . حافظ.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی