خوش مکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش مکان . [خوَش ْ / خُش ْ م َ ] (اِ مرکب ) مکان خوب . جای نیکو.
خوش مکان . [ خوَش ْ / خُش ْ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش اردکان شهرستان شیراز واقع در ٤ هزارگزی جنوب اردکان و ٦ هزارگزی باختری شوسه ٔ اردکان به شیراز. این ناحیه کوهستانی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧). قریه ای است یک فرسنگی جنوبی اردکان فارس . (از فارسنامه ٔ ناصری ).
خوش مکان . [ خوَش ْ / خُش ْ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان عیسوند بخش برازجان شهرستان بوشهر. واقع در نه هزارگزی جنوب باختری برازجان، کنار راه شوسه ٔ بوشهر به شیراز. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).