خوش مزه

(~. مَ زِ) (ص مر.) آن چه که دارای طعم و مزة نیک باشد.<br>

(~. مَ زِ) (ص مر.) آن چه که دارای طعم و مزه نیک باشد.

خوشمزه . [ خوَش ْ / خُش ْ م َ زَ / زِ ] (ص مرکب ) عذب . گوارا. لذیذ. (یادداشت مؤلف ) : ای خردمند گمان بر که جهان خوب درختی است که بر او اهل خرد خوشمزه و بوی ثمارند. ناصرخسرو. در میان میوه های خوشمزه شاه انگور و وزیرش خربزه . ؟ ◄ آنکه سخن های نیک و خوش آیند گوید. ظریف . بذله گو. شوخ .

خوش‌طعم، موافق ذائقه، لذیذ، گوارا، اشتهاآور، مطبوع، خوش‌خوراک، خوش‌نمک، بامزه، چرب، چرب‌وچیلی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی