خوش لقا

خوش لقا. [ خوَش ْ / خُش ْ ل ِ ] (ص مرکب ) خوش صورت . خوبروی . خوشگل . نیکودیدار : فرخی هندی غلامی از قهستانی بخواست سی غلام ترک دادش خوش لقا و خوش کلام . سوزنی . با عقل پای کوب که پیری است ژنده پوش بر فقر دست کش که عروسی است خوش لقا. خاقانی . چو گرگ اجری از پهلوی زاغ کم خور که بر خوان چنان خوش لقائی نیابی . خاقانی .

زیباروی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

نام زنانه