خوش فکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش فکر. [ خوَش ْ / خُش ْ ف ِ ] (ص مرکب ) آنکه با فکر خود اغلب اصابت بواقع میکند. آنکه صاحب اندیشه ٔ درست است . بافکر.
مترادف و متضاد واژهدان
باتدبیر، مدبر مبدع، مبتکر نیکرای (متضاد: بدرای، کجفکر)
واژگان فارسی سره واژهدان
نیک اندیش
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
فرهنگ نامهای فارسی
نام فارسی