خوش ظاهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش ظاهر. [ خوَش ْ / خُش ْ هَِ ] (ص مرکب ) آنکه ظاهر آراسته دارد. مقابل بدظاهر. ◄ کنایه از بدجنس : فلانی خوش ظاهر و بدباطن است .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش ظاهر. [ خوَش ْ / خُش ْ هَِ ] (ص مرکب ) آنکه ظاهر آراسته دارد. مقابل بدظاهر. ◄ کنایه از بدجنس : فلانی خوش ظاهر و بدباطن است .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی