خوش صحبتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش صحبتی . [ خوَش ْ / خُش ْ ص ُ ب َ ] (حامص مرکب ) خوش زبانی . خوش تقریری . خوش سخنی . ◄ خوش معاشرتی . خوش رفتاری : گرچه باناز امامی است به همسایگیت تو ز خوش صحبتیش باطرب و بانازی . سوزنی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی