خوش شیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش شیر. [ خوَش ْ / خُش ْ] (ص مرکب ) گاو یا چارپایی که شیر دهد و در دوشیدن آزار نرساند. خلاف بدشیر. ◄ طفلی که خوب شیر خورد و برای شیر خوردن آزار نرساند. خلاف بدشیر.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی