خوش سلوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش سلوک . [ خوَش ْ / خُش ْ س ُ ] (ص مرکب ) سازگار. خوش رفتار. بااخلاق . آنکه در زندگی و معاشرت بامهر است .
مترادف و متضاد واژهدان
خوشرفتار، مردمدار (متضاد: بدسلوک) بساز، سازگار، خوشروش (متضاد: ناسازگار)
واژگان فارسی سره واژهدان
مهربان، خوش رفتار
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی