خوش سرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش سرود. [ خوَش ْ / خُش ْ س ُ] (ص مرکب ) خوش نغمه . خوش آواز. خوش آهنگ : مشک جعد و مشک خط و مشک ناف و مشکبوی خوش سماع و خوش سرود و خوش کنار و خوش زبان . منوچهری .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی