خوش روز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش روز. [ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) باطالع. با سرنوشت خوب . خوب طالع. ◄ (اِ مرکب ) روز جشن . روز تعطیل . ◄ روز خوش . آسایش : که هر کس که تخم جفا را بکشت نه خوش روز بیند نه خرم بهشت . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش روز. [ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) باطالع. با سرنوشت خوب . خوب طالع. ◄ (اِ مرکب ) روز جشن . روز تعطیل . ◄ روز خوش . آسایش : که هر کس که تخم جفا را بکشت نه خوش روز بیند نه خرم بهشت . فردوسی .