خوش رزق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش رزق . [ خوَش ْ / خُش ْ رِ ] (ص مرکب ) آنکه با رزق است . آنکه روزی او خوب است . پرروزی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش رزق . [ خوَش ْ / خُش ْ رِ ] (ص مرکب ) آنکه با رزق است . آنکه روزی او خوب است . پرروزی .