خوش دهن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش دهن . [ خوَش ْ / خُش ْ دَ هََ ] (ص مرکب ) آنکه دهن قشنگ دارد. ◄ خوش گفتار.نیکوسخن . ملایم . کسی که با زبانش مردم را نرنجاند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش دهن . [ خوَش ْ / خُش ْ دَ هََ ] (ص مرکب ) آنکه دهن قشنگ دارد. ◄ خوش گفتار.نیکوسخن . ملایم . کسی که با زبانش مردم را نرنجاند.