خوش خسبیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش خسبیدن . [ خوَش ْ / خُش ْ خ ُ دَ ] (مص مرکب ) خوب آرامیدن . خوب خوابیدن .راحت و آسوده خوابیدن . خواب راحت کردن : خوش نخسبندکنون از فزع هیبت او نه به روم اندر قیصر نه به هند اندر رای . فرخی . ◄ بیخبر خفتن . خفتن در بی خبری .