خوش برش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش برش . [ خوَش ْ / خُش ْ ب ُ رِ ] (ص مرکب ) خوش قطع (جامه ). جامه ای که برش آن نکوست . (یادداشت مؤلف ). ◄ کنایه از خوش اندام و خوش هیکل است . نه فربه نه لاغر. آنکه ترکیب قد و قامت او نکوست .
مترادف و متضاد واژهدان
برشدار، قاطع، کاردان، مدبر خوشدست، خوشدوخت
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی