خوش باطن

خوش باطن . [ خوَش ْ / خُش ْ طِ ] (ص مرکب ) نیکوسرشت . نیکونهاد. ◄ در مقام طعن، آنکه باطن بد دارد. خبیث . لئیم . بدسیرت . بدجنس .