فرهنگ لغت

خورگو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خورگو. [ خُرْ ] (اِخ )دهی است دهستان سیاهوی بخش مرکزی شهرستان بندرعباس، واقع بر سر راه مالرو قلعه ماضی به سیاهو. این دهکده کوهستانی و گرمسیر و با ٢٣١١ تن سکنه است . آب آن ازرودخانه و محصول آن خرما و مرکبات و شغل اهالی زراعت . راه مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

معنی خورگو | فرهنگ لغت