خورکش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خورکش . [ خُرْ ک ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان قنقری پایین (سفلی ) بخش بوانات و سرچهان شهرستان آباده، واقع در ٨هزارگزی خاور شوسه ٔ شیراز به اصفهان . این ده کوهستانی و سردسیر با ٢٥٧ تن سکنه است . آب آن از قنات و محصول آن غلات و حبوبات و میوه می باشد.شغل اهالی زراعت و باغبانی و از صنایع دستی قالی بافی . راه مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).