خورهشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خورهشت . [ خُرْ هَِ ] (اِخ )دهی است جزء دهستان قاقازان بخش ضیأآباد شهرستان قزوین، واقع در شمال ضیأآباد و در دامنه ٔ کوه . هوای آن سرد و ٧٩٤ تن سکنه دارد. آب آن از قنات و چشمه و رودخانه . محصول آن غلات دیمی و سیب زمینی و انگور و یونجه و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری و قالی بافی . قلعه ای خرابه دارد. راه مالرو و از طریق تاکستان می توان ماشین برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).