خوره

(خُ رِ) (اِ.) جذام.<br>

(خُ رِّ) [ په. ] (اِ.) نک خرّه.

(خُ رِ) (اِ.) جذام.

خوره . [ خوَ / خ ُ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب بخش مرکزی شهرستان اهواز، واقع در ٤٠هزارگزی شمال اهوازو باختر راه آهن اهواز به تهران . این دهکده در دشت قرار دارد با آب و هوای مناطق گرمسیری و ١٢٠ تن سکنه .آب آن از رودخانه ٔ دز و محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری . راه مالرو است و از طریق شوشتر نیز می توان اتومبیل برد. ساکنان آنجا از طایفه ٔعنافجه می باشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).

خوره . [ رَ/ رِ ] (اِ) نوعی از جوال است که آنرا پر از غله کنند و چنان بر بالای باربردار اندازند که طرف سر جوال بگردن باربردار باشد. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء).

خوره . [ خ َ / خُو رَ / رِ ] (ص ) پایمال . (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) خرزهره و آن درختی است که بت پرستان برگ آنرا بکار برند و به عربی آنرا دفلی گویند. (برهان قاطع) : دفلی است دشمن من و من شهد جان نواز چون شهد طعم حنظل و خوره کجا بود؟ دقیقی .