خورنگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خورنگه .[ خوَ / خ ُ رَ گ َه ْ ] (اِخ ) خورنگاه . خورنق . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (فرهنگ جهانگیری ) : خواهی که در خورنگه دولت کنی مقام برخیز از این خرابه ٔ نادلگشای خاک . خاقانی . ◄ پیشگاه خانه . خورنگاه . (ناظم الاطباء) (برهان قاطع). ◄ دارالضیافة. (یادداشت مؤلف ). خوردنگاه .