خورشیدپیکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خورشیدپیکر. [ خوَرْ / خُرْ پ َ / پ ِ ک َ ] (ص مرکب ) آفتاب طلعت . (آنندراج ). خوبروی . جمیل . (ناظم الاطباء) : و پسر ماه منظر خورشیدپیکر چون درّ یتیم از وی یتیم ماند. (سندبادنامه ص ١٤٩). ◄ دارای نقش خورشید : یکی زرد خورشیدپیکر درفش سرش ماه زرین غلافش بنفش . فردوسی .