خوردین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوردین . [ خ ُ وَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان برغان ولیان بخش کرج شهرستان تهران، شمال راه شوسه ٔ کرج به قزوین . این ده در کوهستان واقع شده با آب و هوای سردسیری و ٦٩٣ تن سکنه . آب آن از قنات و رودخانه ٔ ولیان و محصول آن غلات و بنشن و صیفی و انگور و عسل . شغل اهالی زراعت و گله داری و از صنایع دستی کرباسبافی و گیوه چینی . یک باب دبستان دارد و بدانجا امامزاده ای است . راه مالرو و از طریق قلعه چندار می توان ماشین برد. قلعه ٔ ازنق جزء این ده می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
خوردین . [خُرْ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان تاررود بخش حومه ٔ شهرستان دماوند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).