فرهنگ لغت

خودرسته

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خودرسته . [ خوَدْ / خُدْ رُ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) گیاهی که بخودی بخود روئیده باشد بدون کاشتن . (ناظم الاطباء). خودرو. ◄ وحشی . (ناظم الاطباء). بدون مربی بارآمده . خودرو.

فرهنگ املایی واژه‌دان

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

معنی خودرسته | فرهنگ لغت