خودرایی

خودرایی . [ خوَدْ / خُدْ ] (حامص مرکب ) خودسری . (ناظم الاطباء). لجاج . استبداد. کله شقی . یک پهلویی . یک دندگی . سرسختی . (یادداشت مؤلف ) : گمان مبر که ز خودکامی است و خودرایی . سوزنی . آتشی گر زدم ز خودرایی من از آن سوختم تو برجایی . نظامی . چون نیی سیاح و نی دریاییی درمیفکن خویش از خودراییی . مولوی . تاب خوردم رشته وار اندر کف خیاط صنع بس گره بر خیط خودبینی و خودرایی زدم . سعدی . تا مصور گشت در چشمم جمال روی دوست چشم خودبینی ندارم رای خودراییم نیست . سعدی . فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی . حافظ. جواب دادم و گفتم بدار معذورم که این نتیجه ٔ خودکامی است و خودرایی . حافظ. ◄ تکبر. ◄ هواپرستی . (ناظم الاطباء).