خوبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوبة. [ خ َ ب َ ] (ع اِمص ) گرسنگی . (منتهی الارب ). یقال : اصابتنا خوبة ◄ (ص، اِ) زمین باران نارسیده میان دو پاره ٔ زمین باران رسیده . ◄ زمین بی علف و گیاه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوبة. [ خ َ ب َ ] (ع اِمص ) گرسنگی . (منتهی الارب ). یقال : اصابتنا خوبة ◄ (ص، اِ) زمین باران نارسیده میان دو پاره ٔ زمین باران رسیده . ◄ زمین بی علف و گیاه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).