خوب سرشت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خوب سرشت . [ س ِ رِ ](ص مرکب ) خوش طبیعت . خوش طینت . خوش ساخته : در گشادی و درشدی ببهشت دیدی آن نقشهای خوب سرشت .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط