خواهرزاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواهرزاده . [ خوا / خا هََ دَ / دِ ] (اِخ ) امام ابوبکر محمد متوفی ٤٨٣ هَ . ق . او راست : «ادب القاضی خصاف » و «مبسوط البکری ». رجوع به محمد ابوبکر شود.
خواهرزاده . [ خوا / خا هََ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) فرزند خواهر. (ناظم الاطباء). ◄ جمعی از علما را به این عنوان یاد می کنند چونکه همشیره زاده ٔ عالم بوده اند. (از انساب سمعانی ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی