خوان ریزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوان ریزه . [ خوا / خا زَ / زِ ] (اِ مرکب ) ریزه ٔ خوان . ته سفره . ته مانده ٔ سفره : چون بخوان ریزه ٔ تو پروردم نعمت از خوان تو بسی خوردم . نظامی . چون ز خوان ریزه خورد شد روزی می در آمد بمجلس افروزی . نظامی .