خوارگی

خوارگی . [ خوا / خا رَ / رِ ] (حامص ) عمل ِ خوردن . (یادداشت بخط مؤلف ). ♦ غم خوارگی ؛غم خوردن : بغم خوارگی جز سرانگشت من نخارد کس اندر جهان پشت من . ♦ ملخ خوارگی ؛ آفتی که بر اثر ملخ و هجوم آن برای کشت پیدا میشود. ملخ زدگی . ♦ نمک خوارگی ؛ کنایه از حق کسی را نگاه داشتن .