خواران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواران . [خوا / خا ] (ق ) درحال خوردن . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ (نف ) خورندگان . (یادداشت بخط مؤلف ). ♦ روزی خواران ؛ خوردندگان نعمت : و وظیفه ٔ روزی خواران را به فحشاء و منکر نبرد. (گلستان سعدی ). ♦ میراث خواران ؛ ارث برندگان . ♦ نعمت خواران ؛ خورندگان روزی .