خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۸۳۶

یا من قریره مقلتی لقیاک غایه منیتی تذکار وصلک بهجتی هذا نصیبی لیلتی از تاب دل شب تا سحر لب خشک دارم دیده‌تر آری چه تدبیرای پسر هذا نصیبی لیلتی گر همچو شمع انجمن آتش زنم در جان و تن عیبم مکن‌ای سیمتن هذا نصیبی لیلتی قلبی غریق فی الحوی روحی حریق فی النوی قد ذبت فی نار الهوی هذا نصیبی لیلتی در مدح سلطان جهان باشم چو شمع آتش زبان زیرا که از دور زمان هذا نصیبی لیلتی باشد دعایش کار من سودای او بازار من مکتوب برطومار من هذا نصیبی لیلتی هر شب که خواجو را ز غم گرینده یابی چون قلم بر دفترش بینی رقم هذا نصیبی لیلتی