خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۷۱۸

ای چشم تو چشم‌بند مستان روی تو چراغ بت پرستان بادام تو نقل میگساران عناب تو کام تنگدستان مرجان تو پرده دار لؤلؤ ریحان تو خادم گلستان رخسار تو در شکنج گیسو رخشنده چو شمع در شبستان سرنامه حسن یا خطست این عنوان جمال یا رخست آن ای شمع مریز اشک خونین گریه چه دهی بیاد مستان صد جامه دریده‌ام چو غنچه بر زمزمه هزار دستان سرخاب قدح تهمتنانرا از پای در آورد بدستان خواجو دهن قرابه بگشای وز لعل پیاله کام بستان