خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۵۹۸

ای ماه تو مهر انور دل وی مهر تو شمع خاور دل یاقوت تو روح پرور جان ریحان تو سایه گستر دل لعل لب و زلف تابدارت جان پرور جان و دلبر دل ای قامت تو قیامت عقل وی خاک در تو محشردل بستان رخ تو روضه خلد یاقوت لب تو کوثر دل لعل تو زلال مشرب روح چشم تو چراغ منظر دل ابروت هلال غره مه مهرت خور جان و در خور دل از غایت پردلی شکسته هندوی تو قلب لشکر دل ساقی غمت بجای باده خون می‌دهدم ز ساغر دل گر زلف ترا رسن درازست باشد گذرش بچنبر دل هر دم بهوای خاک کویت پر می‌زندم کبوتر دل در تحت شعاع مهر رویت یکباره بسوخت اختر دل ساقی بده آن مئی که در جام هست آب روان آذر دل از دل بطلب نشان خواجو کو معتکفست بردر دل