خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۴۷۵

همچو شمعم بشبستان حرم یاد کنید یا چو مرغم بگلستان ارم یاد کنید روز شادی همه کس یاد کند از یاران یاری آنست که ما را شب غم یاد کنید گر چنانست که از دلشدگان می‌پرسید گاه گاهی ز من دلشده هم یاد کنید چون شد اقطاع شما تختگه ملک وجود کی از این کشته شمشیر عدم یاد کنید چشم دارم که من خسته دلسوخته را به نم چشم گهربار قلم یاد کنید هیچ نقصان نرسد در شرف و قدر شما در چنین محنت و خواری اگرم یاد کنید چون من از پای فتادم نبود هیچ غریب گر من بی‌سر و پا را به قدم یاد کنید در چمن چون قدح لاله عذاران طلبند جام گیرید و ز عشرتگه جم یاد کنید ور در ایوان سلاطین ره قربت باشد ز مقیمان سر کوی ستم یاد کنید بلبل خسته بی‌برگ و نوا را آخر بنسیم گلی از باغ کرم یاد کنید سوخت در بادیه از حسرت آبی خواجو زان جگر سوخته در بیت حرم یاد کنید