خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۳۰۱

وصل آن ترک ختا ملکت خاقان ارزد کفر زلف سیهش عالم ایمان ارزد خاتم لعل گهر پوش پری رخساران پیش ارباب نظر ملک سلیمان ارزد ای عزیزان ز رخ یوسف مصری نظری ملکت مصر و همه خطه کنعان ارزد پیش فرهاد ز لعل لب شیرین شکری حشمت و مملکت خسرو ایران ارزد بگذر از گنج قدر خان که بر پیر مغان کنج میخانه همه گنج قدر خان ارزد زین سپس ما و گدایان سر کوی غمت که گدائی درت ملکت سلطان ارزد با لبت دست ز سر چشمه حیوان شستم زانکه یاقوت تو صد چشمه حیوان ارزد با وجود قد رعنای تو گو سرو مروی زانکه بالای تو صد سرو خرامان ارزد از سر کوی تو خواجو بگلستان نرود که سر کوی تو صد باغ و گلستان ارزد