خواب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(خا) [ په. ]<BR>۱- (اِ.) حالتی توأم با آسایش و آرامش که بر اثر از کار بازماندن حواس ظاهر در انسان و حیوان پدید آید.<BR>۲- (ص.) غافل، بی خبر.<BR>۳- جهتی که پرز، مو یا پشم در آن به آسانی روی هم افتد. ؛ ~ خرگوشی کنایه از: غفلت و بی خبری. ؛ ~ هفت پادشاه را دیدن کنایه از: به خواب عمیق فرو رفتن.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

احلام، چرت، خفتن، رویا، قیلوله، نوم، هجوع ≠ بیداری پرز غفلت ≠ هشیاری