خواب جای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواب جای . [ خوا / خا ] (اِ مرکب ) خوابگاه . اطاق خواب . مَرقَد. (یادداشت بخط مؤلف ) : چو رفتی ز مجلس سوی خوابجای پس از خواب مستی بمجلس میای . نزاری قهستانی . کِناس ؛ خواب جای آهو در درخت . مُناخ ؛ خوابجای شتر. (منتهی الارب ). رجوع به خواب جا شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی