خنضبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خنضبة. [خ ُ ض ُ ب َ ] (ع ص ) فربه . (منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ). یقال : امراءة خنضبة؛ زن فربه .