خندیقون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خندیقون . [ خ َ ] (اِ) شراب ممزوج با ادویه ٔ عطری . (یادداشت بخط مؤلف ). شرابی که از خمر و ادویه ترتیب دهند و از مخترعات حکمای فرس است و قوتش تا هفت سال باقی می ماند و در دوم گرم و در آخر خشک .... و بهترین نسخه هایی که در منهاج و غیره مذکور است این است : زنجیل ٥ مثقال، قرنفل ... ٢ و نیم مثقال، زعفران، فلفل سیاه، مشک دارچینی ... مصطکی هر یک، یک مثقال و دانگی انیسون ... از هر یک چهار مثقال، حجرالارمنی، لاجورد هر یک نیم مثقال، زعفران و مشک و لاجورد را در گلاب و آب شیرین و آب انار شیرین که از هر یک چهل و پنج مثقال باشد حل کنند و ادویه ٔ دیگر را کوبیده ... در هزار و سیصد و پنجاه مثقال شراب سرخ صاف بجوشانند تا بنصف رسد پس صاف کرده با گلاب و آب میوه ها بیامیزند و نهصد و پنجاه مثقال عسل صاف را بر آتش نرمی گذارند شراب جوشانیده ٔ مذکور را با آبها چند جوش نرمی داده استعمال کنند و هرگاه تریاقیت عظیم مطلوب باشد قدری پادزهر بعد از سرد شدن آن در او حل کنند. (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).