خنده گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنده گرفتن . [ خ َ دَ / دِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) بخنده افتادن . بخنده درشدن : یکی جهود و مسلمان نزاع می کردند چنانکه خنده گرفت از نزاع ایشانم . سعدی (گلستان ). ملک را خنده گرفت و بعفو از سر جرم او برخاست . (گلستان سعدی ).