خنده زنان

خنده زنان . [ خ َ دَ / دِ زَ ] (نف مرکب، ق مرکب ) در حال خندیدن . (یادداشت بخط مؤلف ) : جام ز عشق لبش خنده زنان شد چو گل وز لب خندان او بلبله بگریست زار. خاقانی . خنده زنان چو زنگیان ابر ز روی اغبری . خاقانی . خنده زنان از کمرش لعل ناب . نظامی . تو خنده زنان چو شمع و خلقی پروانه صفت در احتراقت . سعدی . گفتم آه از دل دیوانه ٔ حافظ بی تو زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه ٔ کیست . حافظ. ◄ مسخره کنان . تمسخرکنان .