خندق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ دَ) [ معر. ] (اِ.) گودالی که گرداگرد شهر، قلعه و مانند آن درست میکردند تا مانع از ورود دشمن و سیل گردد. ج. خنادق.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ دَ) [ معر. ] (اِ.) گودالی که گرداگرد شهر، قلعه و مانند آن درست میکردند تا مانع از ورود دشمن و سیل گردد. ج. خنادق.<br>